Lisa@Gambia

terug in ons landje

with one comment

Sinds vorige maandag verblijf ik niet meer in Kololi maar ben ik volop dozen aan het uitpakken in Sint Amandsberg

Bedankt aan alle actieve bloggers voor de leuke commentaren maar zeker ook een dikke merci aan mijn trouwe lezers!

Hopelijk kan ik binnen een jaartje weer een reisblog bijhouden voor mijn volgend project! je hoort nog van me! 🙂

groetjes,

Lisa

Written by lisa

augustus 10, 2009 at 9:29 pm

Geplaatst in Uncategorized

sos – Vocational Training and Production Center

with 7 comments

LR_MG_3599

LR_MG_3523

Written by lisa

juli 28, 2009 at 8:57 pm

Geplaatst in Uncategorized

sos – Mother & Child Clinic

with 2 comments

MG_2706_1

_MG_2624_1

Written by lisa

juli 27, 2009 at 7:51 pm

Geplaatst in reisfotografie

Banjul – africell

with one comment

_MG_2139

Written by lisa

juli 24, 2009 at 6:07 pm

Geplaatst in reisfotografie

SOS – school

with 6 comments

De passagier die voor mij zit in de bustaxi doet teken naar de chauffeur dat hij hier wil uitstappen. Het busje, dat immers veel te vlug aan het rijden is, remt, bolt uit en staat een 200 meter verder pas stil. De jongen die het geld verzamelt en constant uit het raam hangt te bengelen terwijl hij herhaaldelijk ‘serrekunda serrekunda serrekanda” schreeuwt, schuift de deur van het busje open. De deur vliegt met een zwaai open en zonder pardon schuift de deur uit zijn rails en ligt ze op de grond. Ik kan me niet inhouden en beland in een grote lachbui. Ik vind het hilarisch. Maar rond mij is het heel stil. Niemand geeft een kik. Ik pink mijn lachtraantjes weg en een oudere man vraagt me heel serieus “Is this special for you?”. De chauffeur komt zijn compagnon een handje helpen om de deur terug op zijn plaats te steken en we zetten de tocht verder. Iedere keer als er iemand wil instappen begeeft de deur het en kan ik me niet inhouden van het lachen. De anderen beginnen stilletjes aan ook te lachen, niet om de deur maar eerder met mij. Ik merk plots dat we het laatste project van SOS voorbijrijden. Ik schreeuw om halt te houden en de chauffeur probeert het busje tot stilstand te brengen. Met veel moeite om de deur niet op de grond te laten vallen stap ik uit en begin terug te stappen richting het dorp van SOS.

LR_MG_1139

Fatou, de SOS- mama van mijn familie, vertelt me dat de tweeling waarmee ik vandaag naar school ging, ziek is. Ze vertrekken straks naar de dokter in het ziekenhuis van SOS. Ik kan meegaan naar school met de oudste zoon (13) van het samengesteld SOS gezin. De examens zijn gedaan en de school sluit binnen enkele dagen. In de school worden nu activiteiten georganiseerd zoals een wedstrijdje voetbal. Modou trekt zijn blauwe uniform aan en we vertrekken richting school. Al snel worden we vergezeld door een schoolvriendje. We stoppen even langs een plaatselijk winkeltje waar Modou een zakje pindanoten koopt waar hij onderweg samen met zijn vriendje smakelijk van snoept.

LR_MG_1149

We stappen door het kleine wegeltje richting school waar ik 2 weken geleden door slalomde om de grote plassen te ontwijken die de zomerregens hier hadden achtergelaten. De diepe putten in het wegeltje worden vandaag gevuld met brokstukken van huizen. Huizen die in Banjul met de grond zijn gelijk gemaakt om de haven uit te bereiden. Het gruis zal er nu voor zorgen dat de jongeren vlotjes de school kunnen bereiken. We stappen de schoolpoort binnen en stappen het terrein af tot helemaal achteraan. De jongens zijn volop bezig aan hun voetbalmatch. Modou stapt op een klein jongetje af en luist hem zijn voetbal tenue af. Trekt de veel te kleine T-shirt en broekje aan en sprint het voetbalveld op.

LR_MG_1285

LR_MG_1454

Terwijl hij aan het spelen is doe ik mijn toer op het terrein om enkele foto’s te maken. Ik hou al snel halt bij een groepje jonge meisjes die in het koord aan het springen zijn. Of toch proberen in het koord te springen. Ze bakken er nog niet veel van maar plezier hebben ze. Na een uurtje komt komt Modou me fier vertellen dat hij gewonnen heeft en dat hij nu naar huis wil. Ik wens hem proficiat en we keren al gauw terug richting huis. Thuis blijken alle jonge kindjes van het gezin ziek te zijn. Ze zijn allemaal richting ziekenhuis en de gene die nog thuis zijn liggen languit in bed te slapen. Ik maak enkele foto’s en maak me dan snel uit de voeten zodat de bacteriën me niet kunnen overmeesteren.

LR_MG_1753b

Written by lisa

juli 23, 2009 at 2:14 pm

Geplaatst in Uncategorized

SOS – kleine Aisha

with 3 comments

LR_MG_2041b

Written by lisa

juli 21, 2009 at 6:53 pm

Geplaatst in reisfotografie

with 2 comments

LR_MG_0962

Written by lisa

juli 18, 2009 at 6:16 pm

Geplaatst in Uncategorized